Mevcut 1951 Anlaşması Satın Alma Gerekçesini Zayıflatıyor
Amerika Birleşik Devletleri, Danimarka ve Grönland arasında 1951'de yapılan bir savunma anlaşması, Washington'a Arktik adada üsler kurma ve asker konuşlandırma yetkisi zaten vermektedir. Bu köklü anlaşma, ulusal güvenlik amaçlı egemen bir satın almayı büyük ölçüde gereksiz kılmaktadır. ABD, tarihsel olarak bu anlaşmayı kullanarak İkinci Dünya Savaşı dönemi Bluie East Two gibi üsler kurmuştur. Günümüzde terk edilmiş olsalar da, bu sahalar, bir satın almanın siyasi ve mali maliyetleri olmaksızın ABD askeri ayak izi için mevcut yasal çerçeveyi göstermektedir.
Ekonomik Yük ve %85 Muhalefet Planı Uygulanamaz Hale Getiriyor
ABD'nin Grönland'ı satın alma girişimi, aşılamaz ekonomik ve siyasi engellerle karşılaşacaktır. 29 Ocak'ta yapılan bir Verian Group anketi, Grönlandlıların %85'inin Amerika Birleşik Devletleri'nin bir parçası olmasına karşı olduğunu, bunun kesin bir kamuoyu reddi olduğunu ortaya koydu. Ekonomik olarak plan pratik değildir. ABD, adanın 56.000 kişilik küçük nüfusu için temel hizmetleri finanse etmek üzere Danimarka'nın adaya sağladığı dokuz haneli yıllık sübvansiyonu değiştirmek zorunda kalacaktır. Dahası, Grönland'ın zengin mineral yataklarına erişim, limanlar ve konutlar dahil milyarlarca dolar yeni altyapı gerektirecektir; bu, zorlu Arktik ortam göz önüne alındığında cazip olmayan bir yatırımdır.
Lojistik ve Çevresel Maliyetler Fahiş Çıkıyor
Grönland'da faaliyet göstermenin muazzam lojistik zorlukları Bluie East Two gibi terk edilmiş tesislerde görülebilir. Uzak bir fiyordun sonunda yer alan eski üs, bir varlığı sürdürmenin yüksek maliyeti ve zorluğunun bir kanıtıdır. Tesis, paslı bina kalıntıları, araçlar ve yüzlerce atılmış yakıt variliyle doludur; bu, geçmiş askeri faaliyetlerin gizli maliyetlerini vurgulayan bir çevresel sorumluluktur. Bu gerçek dünya koşulları, sınırlı bir askeri operasyonun bile büyük bir lojistik zorluk olduğunu ve tam idari kontrol ile ekonomik kalkınma beklentisinin derinden pratik dışı olduğunu vurgulamaktadır.
