Trump'ın 'İran'a Ölüm' Söylemi Rehineler Krizinden 47 Yıl Sonra Tartışılıyor

13 Nisan 2026 tarihli Wall Street Journal görüş yazısı, eski Başkan Trump'ın İran'a yönelik çatışmacı söylemi hakkındaki tartışmayı canlandırarak, bunun ABD dış politikasındaki etkinliğini ve mirasını sorguluyor.

Wall Street Journal'ın yakın tarihli bir görüş bölümünde, iki okuyucu, Glenn Ackerman ve George Kovac arasında, eski Başkan Donald Trump'ın İran'a yönelik saldırgan dilinin etkinliği üzerine sert bir atışma yaşandı. 13 Nisan 2026'da yayımlanan mektuplar, Peggy Noonan'ın bir köşe yazısına yanıt niteliğinde olup Amerikan dış politikasındaki köklü bir tartışmayı vurguluyor: savaş yanlısı söylem bir güç göstergesi mi yoksa felaketin habercisi mi? Bu tartışma, onlarca yıllık düşmanlığın zeminini hazırlayan İran rehine krizinin başlangıcından yaklaşık 47 yıl sonra yeniden yüzeye çıkıyor.

Fairfax, Va.'dan Glenn Ackerman, Trump'ın yaklaşımını savunarak, eski başkanın "İran'a Ölüm!" beyanının, İran rejiminin uzun süredir devam eden "Amerika'ya Ölüm!" ve "İsrail'e Ölüm!" sloganlarına gerekli bir yanıt olduğunu öne sürdü. Ackerman, "Bu, rejimin anladığı bir mesajdı ve müzakere masasına geldiler," dedi. Ackerman, bazı destekçileri rahatsız etse bile, yüksek riskli müzakerelerde hasımların anladığı dili kullanmanın hayati önem taşıdığını belirtti.

Buna karşılık, Miami'den George Kovac, Noonan'ın bu tür bir dilin "doğrudan felakete yol açabilecek bir zayıflık belirtisi" olduğu değerlendirmesine katıldı. Kovac, yaklaşımı karakterize etmek için Herman Melville'in sözlerini hatırlattı: "Bir adam, sert kelimeler sarf ederek sert şeyleri anladığını sanır." Bu görüş, kışkırtıcı dilin tutarlı bir dış politika stratejisinin bir bileşeni olmaktan ziyade, onun yerini tutan bir unsur olabileceğini savunur.

Tartışma, piyasalar için temel bir meseleye değiniyor: ABD dış politikasının öngörülebilirliği. Ackerman'ın mektubu, Trump'ın söyleminin saldırgan da olsa net bir müzakere duruşu yarattığını ima ederken; Kovac'ın mektubu, küresel piyasaları sarsabilecek düzeyde bir istikrarsızlığa yol açtığını öne sürüyor. Genellikle petrol ve altın gibi varlıkların fiyatına yansıyan jeopolitik risk, belirsiz diplomatik sinyallerin verildiği dönemlerde artabilir; bu durum her yönetim için geçerli bir endişedir.

47 Yıllık Düşmanlığın Gölgesi

Bu tartışmanın arka planını, 1979 İslam Devrimi ve ardından gelen rehine kriziyle başlayan ABD ve İran arasındaki 47 yıllık düşmanlık oluşturuyor. Ackerman'ın "Amerika'ya Ölüm!" sloganına yaptığı atıf, ikili ilişkilerde sürekli var olan İran rejimi ideolojisinin temel bir unsuruna işaret ediyor. Dolayısıyla Trump'ın söylemi, bu uzun süreli sözel düşmanlığa karşı doğrudan, ancak alışılmadık bir tepki olarak görülebilir.

Piyasa Riski Olarak Söylem

Yatırımcılar için bir başkanın dış politika konusundaki iletişim tarzı sadece bir anlambilim meselesi değildir; risk değerlendirmesinde bir değişkendir. Daha geleneksel ve diplomatik bir yaklaşım genellikle daha öngörülebilir olarak kabul edilir ve piyasaların jeopolitik riski daha büyük bir kesinlikle fiyatlandırmasına olanak tanır. Buna karşılık, Kovac tarafından tanımlandığı gibi daha savaşçı ve öngörülemez bir tarz, oynaklığın artmasına neden olabilir. Makale belirli piyasa tepkilerine atıfta bulunmasa da, ABD-İran geriliminin arttığı dönemlerde petrol fiyatlarındaki sıçramalar ve güvenli liman varlıklarındaki ralliler, söz konusu risklerin tarihsel bir hatırlatıcısıdır.

Bu makale sadece bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi niteliği taşımaz.