Trump, 2027'ye Kadar Petrol Rafineri Kapasitesini Artırmak İçin Savaş Zamanı Yasasını Kullanıyor

Başkan Donald Trump, yönetimin zorlanan ulusal enerji arzı olarak adlandırdığı durumu güçlendirmek amacıyla, 20 Nisan'da federal fonları petrol rafinerisi, kömür ve doğal gaz projelerine yönlendirmek için beş yeni emirle Savunma Üretim Yasası'nı devreye soktu.

Tüketici gözlem kuruluşu Public Citizen'ın enerji direktörü Tyson Slocum, "Başkan Trump, siyasi olarak tercih ettiği fosil yakıt projelerini teşvik etmek için Savunma Üretim Yasası'nı benzeri görülmemiş bir şekilde kötüye kullanarak acil durum yetkilerini suistimal ediyor ve vergi mükelleflerinin kaynaklarını israf ediyor," dedi (8).

Bu hamle, Başkan Joe Biden'ın 2022'de temiz enerji üretimini hızlandırmak için aynı yasayı kullanmasının ardından geldi (3). Duyurunun ardından Brent ham petrolü varil başına 94,51 dolardan işlem görürken, ABD benzin fiyatları galon başına 4 doların üzerinde kalmaya devam ediyor; bu da Kasım ayındaki ara seçimler öncesinde seçmenler için hassas bir konu (3).

Emirler, Enerji Bakanlığı'na doğrudan yatırım yapma ve enerji altyapısı için izin süreçlerini kolaylaştırma yetkisi veriyor ancak pompa fiyatlarını 2027'den önce düşürmesi pek olası görünmüyor. Temel sorun, hükümet müdahalesinin ABD'yi küresel enerji şoklarından koruyup koruyamayacağıdır; her iki yönetim de bu soruyu farklı teknolojilerle yanıtlamaya çalışmıştır.

Beyaz Saray'a göre, beş kararname bu sektörlerde dirençli yerel üretimin sağlanmasının "Amerika Birleşik Devletleri savunma hazırlığının merkezinde" olduğunu beyan ediyor (2). Bu eylem, Enerji Bakanlığı'nın doğrudan alımlar yapmasına, finansal destek sunmasına ve proje geliştirmeyi yavaşlatan pazar ve düzenleyici engelleri aşmak için diğer araçları kullanmasına olanak tanıyor. Nevada'nın tek rafinerisini işleten Sky Quarry Inc. (NASDAQ: SKYQ) gibi şirketler, bu adımı kısıtlı Batı ABD yakıt piyasasında yerel kapasite için potansiyel bir destek olarak vurguladı.

Farklı Amaçlar İçin Tanıdık Bir Araç

Bu, bir başkanın enerji gündemini takip etmek için Kore Savaşı döneminden kalma yasaya ilk başvurusu değil. 2022'de Başkan Joe Biden, güneş panelleri, ısı pompaları ve temiz hidrojen ekipmanları dahil olmak üzere temiz enerji teknolojilerinin yerel üretimini artırmak için DPA'yı devreye sokmuştu (4). Gerekçe benzerdi: Dönemin Enerji Bakanı Jennifer Granholm, ulusun temiz enerji tedarik zincirinin "yabancı kaynaklara ve rakip uluslara aşırı bağımlı" olduğunu belirtmişti.

Ancak Trump'ın emirleri doğrudan hidrokarbonlara odaklanıyor. Direktifler; kömürle çalışan enerji santrallerini, gaz türbini üretimini, petrol rafineri tesislerini ve transformatörler gibi kritik şebeke bileşenlerini hedef alıyor (6). Yönetim, "eskiyen ve kısıtlı elektrik şebekesi altyapısının" "ulusal savunma için doğrudan bir tehdit" oluşturduğunu (7) ve kömürden gelen baz yük gücünün savunma tesisleri ve AI gibi yeni güç tüketen teknolojiler için temel olduğunu savunuyor.

Uzun Vadeli Strateji ve Kısa Vadeli Fiyatlar Karşı Karşıya

Yürütme kararına rağmen, Amerikalı sürücülerin anında bir rahatlama görmesi pek olası değil. ABD Enerji Bilgi İdaresi (EIA), petrol fiyatlarının 2026 ortasına kadar varil başına 90 doların üzerinde kalacağını ve benzin fiyatlarının bu bahar galon başına yaklaşık 4,30 dolar civarında zirve yapacağını tahmin ediyor (10). Temel etkenler yerel politika araçlarının eksikliği değil, devam eden jeopolitik çatışmalardır.

Uzun vadeli etki daha önemli olabilir. Yönetim, federal desteği yetkilendirerek boru hatları, LNG ihracat terminalleri ve rafineri yükseltmeleri gibi büyük altyapı projelerindeki özel yatırım riskini azaltmayı amaçlıyor. World Oil, bunun yerel arzı artırarak 2027 ve sonrasında fiyat baskılarını hafifletebileceğini bildiriyor (11).

Bu hamle, çevre grupları ve tüketici gözlem kuruluşlarından sert eleştiriler aldı. Public Citizen, direktifleri "Trump'ın Enerji Karşılanamazlığı Gündemi kapsamında zaten rekor kârlar elde eden petrol, gaz ve kömür endüstrileri için bir dilek listesi" olarak nitelendirdi (8). Newsweek tarafından kaydedilen daha geniş eleştiri ise, savaş zamanı statüsünün esasen bir sanayi politikası için kullanılmasının "acil durum yetkisi ile rutin enerji politikası oluşturma arasındaki çizgiyi bulanıklaştırdığı" yönündedir (9).

Bu makale yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi teşkil etmez.