Küreselleşmenin ABD Topluluklarını Harap Ettiği Görüşüne Meydan Okuyan Bir Araştırma

Yakın tarihli bir akademik argüman, küreselleşmenin Amerikan topluluklarını perişan ettiğine dair hakim anlatıya karşı çıkıyor ve serbest ticaret etrafındaki siyasi söylemi karmaşıklaştıran ekonomik verileri öne sürüyor. Tartışma, 2000'lerin başındaki sözde “Çin Şoku” üzerine yapılan bir araştırmaya odaklanıyor; bu araştırma, Çin ithalatındaki artıştan en çok etkilenen ABD metropol bölgelerinin bile sonraki yıllarda pozitif reel ücret artışı yaşadığını ortaya koydu. Bu bulgu, on yılı aşkın bir süredir ABD ticaret politikasını ve seçmen duyarlılığını etkileyen küreselleşme karşıtı duygularla tezat oluşturuyor.

George Mason Üniversitesi'nden Profesör Donald J. Boudreaux, Wall Street Journal'a yazdığı bir mektupta, "Amerika'nın hikayesi, sıradan insanların zamanla toparlanması ve daha zengin hale gelmesidir" dedi. "Geçtiğimiz birkaç on yılın daha serbest ticaretini, küreselleşmeye yönelik daha büyük bir şüpheciliği haklı çıkaran benzersiz bir ekonomik değişim kaynağı olarak ayırmak bir hatadır."

Argüman, ABD ekonomisinin karışık sinyaller verdiği bir dönemde geliyor. Boudreaux ücret direncini vurgularken, Çalışma İstatistikleri Bürosu'na göre toplam tarım dışı verimlilik artışı ilk çeyrekte yıllık bazda %0,8'e geriledi ve bu da şirketlerin verimliliği artırmada zorluklarla karşılaştığını gösteriyor. Bu ekonomik gerçeklik, ABD'nin içe dönüp dönmemesi gerektiği konusundaki daha büyük bir tartışmayı körüklüyor; bazı analistler bu hamlenin yerel bir teknoloji artışından önce gelebileceğine inanırken, diğerleri bunun bir aşırı üretim krizini tetikleyebileceği konusunda uyarıyor.

Söz konusu olan, tarifelerden göçmenliğe kadar ABD ekonomi politikasının yönüdür. Tartışma, düşük tüketici fiyatları ve artan seçenek gibi küresel entegrasyonun faydalarının haksız yere göz ardı edilip edilmediğinin yeniden değerlendirilmesini zorunlu kılıyor. Bu tartışmanın sonucu, önümüzdeki on yıl için ticaret ilişkilerini ve yerel yatırımları şekillendirebilir ve ABD'nin küreselleşmiş sisteme liderlik etmeye devam mı edeceğini yoksa iç pazarına odaklanmak için geri mi çekileceğini belirleyebilir.

'Çin Şoku' Yeniden İnceleniyor

Karşı anlatının özü, 2001'den itibaren Çin ithalat rekabetinden en büyük olumsuz etkileri yaşayan 10 ABD metropol istatistik bölgesini inceleyen ekonomist Jeremy Horpedahl'ın çalışmasına dayanıyor. Boudreaux'nun bulgular özetine göre, bu bölgelerin tamamı takip eden yıllarda “dağılım genelinde önemli ve pozitif reel ücret artışı sağlamayı başardı”.

Bu bakış açısı, siyasi retorikte bir dayanak haline gelen kalıcı olarak “perişan olmuş topluluklar” fikrine meydan okuyor. Ticaret kaynaklı ekonomik değişimin iş kayıplarına neden olduğu ve sancılı uyum süreçleri gerektirdiği doğru olsa da, geniş kapsamlı ABD ekonomisinin dinamizminin tarihsel olarak uzun vadede toparlanmayı ve ücret artışlarını teşvik etmek için yeterli olduğunu öne sürüyor.

İçe Dönüş mü?

Küreselleşmenin geçmişi üzerine yapılan tartışma, geleceği için kritiktir. Peter Zeihan gibi bazı analistler, ABD'nin halihazırda küresel entegrasyondan stratejik bir çekilme sürecinde olduğunu savunuyor. Bu görüşe göre, yeterli yerel kaynaklara ve Millennial ile Z kuşağından gelen güçlü bir tüketici tabanına sahip olan ABD, dünyanın geri kalanı Amerikan desteğinden kopup gerilerken kendi ekonomisini sürdürebilir.

Ancak bu görüş evrensel olarak paylaşılmıyor. Analist Yuriy Romanenko gibi izolasyonist teori eleştirmenleri, ABD ekonomisinin büyümeyi tetiklemek ve iş gücü açıklarını doldurmak için her zaman göçmenliğe güvendiğini savunuyor. Göçün kısıtlanmasının ve iç pazarın kapatılmasının, Çin'in şu anda karşı karşıya olduğu türden bir aşırı üretim krizine yol açabileceği ve potansiyel olarak 1930'ların ekonomik kargaşasını yankılatabileceği konusunda uyarıyorlar. Bu endişe, kadınların küresel göçmenlerin neredeyse yarısını oluşturmasına rağmen, göçmen iş gücünün ağırlıklı olarak erkeklerden oluşmaya devam ettiğini ve kilit iş gücü yoğun rollerini doldurduğunu gösteren verilerle pekişiyor.

Tartışma, Amerikan ekonomisinin motorları hakkında temel bir anlaşmazlığı ortaya koyuyor. Bir taraf üretimi emebilen ve ulusal borcu ödeyebilen kendi kendine yeten bir iç pazar görürken, diğer taraf refahın devamı için küresel ticarete ve göçe kritik derecede bağımlı bir sistem görüyor. Bu görüş ayrılığı, New York Fed'den gelen ve düşük gelirli Amerikalıların fiyat artışlarından en çok etkilenenler olduğunu gösteren son verilerle gerçek dünyadaki ekonomik baskılara yansıyor; bu, iç ekonomide devam eden eşitsizliklerin bir işaretidir.

Bu makale sadece bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi teşkil etmez.